Son mesaj - Gönderen: Editör - Çarşamba, 01 Şubat 2017 09:01
Bazı insanlar alçak gönüllüdür, bazıları da alçak olmaya gönüllüdür...
Köşe Yazıları

Köşe YazılarıBurcu RAMAZONOĞLUSONSUZ MUTLULUK… [ Arama ]

SONSUZ MUTLULUK…
Başlık SONSUZ MUTLULUK…
Tarih 15.02.2017
Gönderen Editör

 

SONSUZ MUTLULUK…

Sevinçle keder kucak kucağa bu hayatta! Ben bunu bilir, bunu söylerim…
Nihayetinde insansınız düşeceksiniz sonra hiçbir şey olmamış gibi kalkıp aynı yerden yürümeye ve yürürken de gülümsemeye de devam edeceksiniz. Her yeni güne gözlerinizi açtığınızda ilerleyen saatlerin size ne gibi sürprizler getireceğini de asla bilemezsiniz...
Ben de o sabah her zamanki gibi kalktım, işe gitmek için hazırlandım, okula geç kalmasın diye oğlumu uyandırdım ve annemle vedala
şıp evden çıktım. Ameliyat öncesi tahlillerimi yaptırmak için gittiğim hastanede birkaç saat sonra ameliyata girmem kararlaştırıldı.
Yatış işlemlerimi gerçekleştirip, ameliyat öncesi birkaç evrak imzaladım…
Doğrusunu söylemek gerekirse kendimi bir garip hissettim “belki attığım son imza da olabilir” diye düşündüm.
Oğlum okulda durumdan habersizdi, onu aramak istedim, hatta telefonu bile elime aldım, sonra endişelenip aklı bende kalır düşüncesi ile haber vermedim…
Annem Canım Annem!
Korku ve endişe dolu bakışları ile bana moral vermeye çalışırken gösterdiği dik duruşun arkasında içinde kopan fırtınaları gayet iyi biliyorum…
Kardeşimin gözleri kıpkırmızıydı, ağlamamak için kendini zor tutuyordu. Ameliyathaneye kadar elleri ellerimdeydi, bir an olsun bırakmadı. “Korkma Abla, geçecek, biz buradayız.” Dedi.
Biran bunlar son duyduğum sözler de olabilir diye geçti aklımdan...
Kenetlenmiş olan ellerimizin ayrılması, ansızın onun eline kondurduğum bir buse ve “ Annemin de Oğlumun da emaneti sana, onlara iyi bak” sözleri oldu.
Ameliyat masasında aklımdan geçen bir sürü soru işareti, film kareleri!
Acaba kapının diğer tarafında bıraktığım ailemi yeniden sarılıp koklayabilecek miyim? Oğlumu Üniversiteye gönderip, yeğenlerimi kucağıma alabilecek miyim? Daha bunun gibi bir sürü tamamlayamadığım sorumluluklar, gerçekleştirilmeyi bekleyen hayaller zinciri hepsi birbirine girdi bende. Aslında “O” an bir kez daha teyit etmiştim hayatı…
Yapılan tüm planlara, programlara inat hayatta mutlaka yarım kalan ve daha yapılacak çok şey kalıyor…
Ameliyathanede bütün bunlar aklımdan geçerken gözümün takıldığı tek yer duvardaki saat oldu. Saat 13.35’i gösteriyordu.
Ondan sonrası ise koca bir karanlık Tıpkı Orhan Veli’nin bir şiirinde kaleme aldığı dizeler gibi;
“Biliyorum, kolay değil yaşamak;
Ama işte
Bir ölünün hala yatağı sıcak,
Birinin saati işliyor kolunda.
Yaşamak kolay değil ya kardeşler,
Ölmek de değil;
Kolay değil bu dünyadan ayrılmak. ”
Gözlerimi yeniden açtığımda hissettiğim tek şey Aileme kavuşmanın bana hissettirdiği “ SONSUZ MUTLULUKTU…”

Burcu RAMAZANOĞLU

Oyu Puanı: 3 - Ortalama: 5

Yorum Gönder Değerlendir
Yorumlar

Bilgiler
Burda 1057 Yazı Kayıtlı
Enfazla Bakılan: ESKİ SAMSAT’I ÖZLÜYORUM
Enfazla Değerlendirilen: FAHREDDİN AKTAŞ HAKK’A YÜRÜDÜ

Köşe Yazıları Bölgesini Gezen: 3 (0 Kayıtlı Üye 3 Ziyaretçi ve 0 Bilinmeyen Üye)
Görünen üyeler:


 
Samsat Haber @ Fahrettin ÇELİK

MKPortal ©2003-2008 mkportal.it

Haber Siteleri